Preminula legenda srbijanskog fudbala, sudbina je htjela da ode baš na 75. rođendan

Kosanović je iza sebe ostavio dubok trag – ne samo kroz rezultate i trofeje, već i kroz način na koji je razumio i živio fudbal. Bio je trener Crvene zvezde u dva navrata, Vojvodine, selektor Malte, te čovjek koji je godinama radio u inostranstvu, naročito u Kini, gdje je stekao status istinske trenerske legende.

Glas koji se nije plašio da govori

Tako će u komšijskom fudbalu nedostajati "Miša“ Kosanović u svakom smislu. Bio je poznat kao trener koji je otvoreno govorio o problemima, ne libeći se da iznese stav i onda kada to nije bilo popularno. Njegova direktnost, autoritet i znanje često su ga izdvajali iz mase.

Rođen je 4. januara 1951. godine u Šidskim Banovcima, a prve fudbalske korake napravio je u Borovu. Već 1971. godine seli u Švedsku, gdje s Malmöom osvaja tri trofeja. Igračka karijera kasnije ga je dovela u Proleter Zrenjanin, a zatim i u Vojvodinu, klub s kojim je ostao trajno povezan. Aktivno igranje završio je 1983. godine u Novom Sadu, gradu koji je smatrao svojim drugim domom.

Tvorac šampionske Vojvodine

Trenersku karijeru započeo je upravo u Vojvodini, prvo kao pomoćnik, a potom i kao direktor kluba. Upravo u toj ulozi bio je jedan od ključnih tvoraca šampionske generacije iz 1989. godine. Kao glavni trener, Vojvodinu je vodio od 1992. do 1995, nakon čega preuzima reprezentaciju Malte.

Najveća domaća scena čekala ga je u Crvenoj zvezdi, gdje je sjeo na klupu krajem devedesetih. Sezona 1997/98. ostala je upamćena po tome što je Zvezda završila kao drugoplasirana, iza Obilića, a Kosanović je kasnije često govorio o okolnostima zbog kojih je titula izmakla.

U Evropi je imao zapažene nastupe - eliminisao je Kolheti, Rotor Volgograd i Metz u Kupu UEFA, dok je put zaustavljen protiv Liona, u neobičnim okolnostima jer je domaće utakmice morao igrati u Bukureštu. Lošiji prvenstveni rezultati u jesen 1998. koštali su ga smjene.

Trofejna era u Kini

Posebno poglavlje Kosanovićeve karijere vezano je za Kinu. Vodeći Wuhan, a potom Dalian od 2000. do 2004. godine, postao je jedan od najtrofejnijih stranih trenera u historiji kineskog fudbala. Tri uzastopne titule prvaka Kine (2000–2002), dva Superkupa i FA Kup 2001. godine, uz finale azijskog Kupa pobjednika kupova i polufinale Lige prvaka Azije, svrstali su ga među istinske velikane tog podneblja.

Povratak i neumorni rad do kraja

Nakon epizode na klupi mlade reprezentacije Srbije i Crne Gore, 2007. godine vraća se u Crvenu zvezdu, ali ne uspijeva da je uvede u Ligu prvaka nakon teškog dvomeča s Rangersom. Uslijedili su novi angažmani u Kini i Sloveniji (Olimpija), a potom i povratak u domaći fudbal.

U Srbiji je važio za trenera „šok terapije“ i čovjeka sistema. Vodio je Novi Pazar, Borac Čačak (u dva mandata), Napredak Kruševac, Radnik, Radnički Niš i Mladost Lučani, ostavljajući trag gdje god je radio.

Odlaskom Milorada Kosanovića srpski i regionalni fudbal izgubili su trenera snažnog karaktera, velikog znanja i rijetke iskrenosti. Njegovo ime ostat će zapisano ne samo u statistikama i trofejima, već i u sjećanjima onih koji su znali koliko je značio – i na terenu i van njega.

╰┈➤ Program N1 televizije možete pratiti UŽIVO na ovom linku kao i putem aplikacija za Android /iPhone/iPad